تفاوت بین نخود سبز و نخود فرنگی
لوبیای سبز نخود فرنگی نیست. اگرچه نخود سبز و نخود فرنگی تفاوت کمی در رنگ دشوار است ، اما می توان آنها را به روش های دیگر تشخیص داد:
1 ، اندازه
لوبیای سبز بزرگتر از نخود فرنگی است ، و نخود نسبتاً کوچکتر است.
2. گونه
سویا سبز نوعی سویا است ، یعنی میوه شیرین سویا ، کت دانه ای سویا سبز است. نخود فرنگی متعلق به لوبیای adzuki است.
تفاوت بین لوبیای سویا و لوبیای آدزوکی:
سویا به غذای سویا تعلق دارد ، غذای سویا حاوی پروتئین و چربی بالایی است ، اما تقریباً هیچ نشاسته ای وجود ندارد ، بنابراین هر چقدر هم کار کند ، نمی توان آن را به خمیر لوبیا ، رشته فرنگی و سایر موارد تبدیل کرد. در حالی که ماش متعلق به غذای لوبیا adzuki است ، حاوی نشاسته زیادی است ، بنابراین هر چقدر هم که سخت باشد ، نمی تواند روغن استخراج کند.
دانه های سویا شامل سویا ، لوبیای سیاه و لوبیا سبز است. سویا از نظر مواد مغذی جامع ، دارای پروتئین زیاد و جذب آسان توسط بدن انسان معادل پروتئین گوشت است. به عنوان مثال ، 50 گرم سویا معادل 2 از دو تندیل گوشت خوک است ، بنابراین سویا گوشت هستند. لوبیای ادزوکی به غذای نشاسته ای مانند ماش ، لوبیای قرمز ، نخود فرنگی و غیره اشاره دارد و محتوای ویتامین B چهار برابر بیشتر از برنج است و محتوای فیبر و پتاسیم رژیم غذایی بیش از شش برابر برنج است. بنابراین لوبیای adzuki یک دانه با ارزش غذایی بالایی است.
3. ظاهر
سویا سبز میوه شیرین سویا است. از جنس بیضی شکل و از نظر پوشش بذر سبز است. به عنوان یک سبزی قابل خوردن است. با توجه به رنگ لپه های آن ، می توان آنرا به سویا با هسته سبز و پوست سویا به رنگ زرد هسته ای تقسیم کرد. غلاف لوبیای سبز به شکل نوار ، مستطیلی ، کمی منحنی و افتادگی ، زرد-سبز است.
دانه نخود فرنگی گرد ، استوانه ای ، بیضوی ، بیضوی ، مقعر و غیره است. کت دانه ای عمدتا به رنگ سبز است اما انواع مختلفی از رنگ های زرد-سفید ، قرمز ، قهوه ای ، سیاه و سایر رنگ ها نیز وجود دارد. همچنین با توجه به اپیدرم می توان به چین و چروک و دانه های گرد تقسیم شد که پس از خشک شدن زرد می شوند. غلافهای آن بیضی بلند یا مسطح است و همچنین به عنوان سبزیجات قابل خوردن هستند.
4 ، اثربخشی
لوبیای سبز سرشار از پروتئین ، سلولز ، اسیدهای چرب اشباع نشده ، فسفولیپیدهای سویا ، ویتامین A ، ویتامین C ، ویتامین B ، ویتامین K و سایر مواد مغذی است. آنها وظایف حفظ انعطاف پذیری عروق ، جلوگیری از تشکیل کبد چرب ، جلوگیری از بیماری های قلبی عروقی ، به تأخیر افتادن پیری ، کاهش میزان کلسترول در بدن ، ضد التهاب و ضد باکتری را دارند.
نخود فرنگی سرشار از ارزش غذایی ، سرشار از فیبر خام ، پروتئین ، کربوهیدرات ، کلسیم ، منیزیم ، فسفر ، تمیز کردن روده بزرگ ، جلوگیری از یبوست ، مرطوب کننده پوست ، اثرات ضد سرطان و ضد سرطان است. این دارو دارای خاصیت درمانی خاصی برای بربری ، عدم تحمل شیر مادر ، ناراحتی طحال و معده ، سکسکه و استفراغ ، تحریک شکم ، تشنگی ، اسهال و سایر بیماری ها است.
نکات:
لوبیای سبز ، که کاملاً خاص است ، ممکن است در همه جا خوانده شود ، با اشاره به مواد مختلف. برخی از لوبیا سبز آن را به چیز خاصی ، یعنی سویا سبز با کتهای بذر اشاره می کنند. با این حال ، در برخی از نقاط ، لوبیا سبز لوبیا سبز و لوبیا سبز سرخ شده است. در بعضی جاها لوبیای سبز نخود فرنگی است. بعد از خوردن یک کیسه لوبیای سرخ شده خشک شده در سوپر مارکت ها ، شاخه های بامبو خشک و لوبیای سرخ شده خشک وجود دارد. شاید چند نخود فرنگی با هم مخلوط شوند. بنابراین ، لوبیا سبز ممکن است لوبیا سبز باشد ، لزوماً نام علمی خاصی نیست. تفاوت در این است که به یک بذر خاص دانه سویا سبز اشاره دارد.
سویا و سویا در واقع نوعی گیاه هستند ، اما تفاوت در این است که سویا تازه و غوطه خورده است ، در حالی که سویا غرق و خشک است. لوبیای مائو که به عنوان سویا گیاهی نیز شناخته می شود ، یک سویا گیاهی است که به ویژه در غلافهای تازه در محصولات سویا در غلافهای تازه فعالیت می کند. لوبیای شیرین لوبیا خامه ای تازه است. و سویا همان چیزی است که ما آن را سویا می نامیم. هنگامی که سویا جوان است ، آنها سویا هستند ، زیرا در غلاف آنها موهای ریز بسیار زیادی دارند که هنگام رسیده و زرد شدن آنها به سویا تبدیل می شوند. لوبیا سبز دارای کتهای بذر سبز است.