مارچوبه بومی سواحل مدیترانه است. یونانیان باستان در 200 سال قبل از میلاد مارچوبه را به عنوان سبزی کشت می کردند.
در قرن سیزدهم، صلیبی ها بذر مارچوبه را از دره راین در کشورهای عربی کاشتند، اما در مراحل اولیه، آنها را فقط در باغ های سبزیجات برخی از صومعه ها کاشتند. رسماً در قرن شانزدهم وارد اروپا شد. مردم شروع به کاشت تعداد زیادی مارچوبه کردند و کم کم مارچوبه به یکی از غذاهای سنتی اروپا در آن زمان تبدیل شد.
مارچوبه از سواحل مدیترانه اروپا و آسیای صغیر سرچشمه می گیرد. طعم آن ترد و شیرین، خوشمزه و معطر است و فیبر آن نسبتاً نرم است. یونانیان باستان به خصوص مارچوبه را به عنوان یک غذای لذیذ در آن زمان ستایش می کردند.
در قرن دوم قبل از میلاد، رومی ها مارچوبه را به غذای خشک تبدیل کردند، زیرا مارچوبه سرشار از اسیدهای آمینه، پروتئین و ویتامین ها بود.
علاوه بر این، مارچوبه عملکرد مرطوب کننده ریه، تسکین سرفه و درمان گال پوست را دارد. گول های باستان، ژرمن ها و بریتانیایی ها همگی مارچوبه را به عنوان دارو می خوردند. در آن زمان از مارچوبه به عنوان غذای میهمانان خارجی نیز استفاده می شد که برای دیدن ارزش مارچوبه کافی است.
گفتنی است در سنت غذایی غربی، سبزیجات موجود در غذاهای غربی به راحتی طبخ می شوند، زیرا غذاهای غربی گرما و چربی بالایی دارند و مخلفات آن برای رفع چربی هستند. مارچوبه فقط یک سبزی پرمغذی است که پس از پختن به دلخواه می توان از آن استفاده کرد.
محتوای اسید آمینه بالا و نسبت مناسب.
می دانیم که بدن انسان دارای هشت اسید آمینه ضروری است که در مارچوبه یافت می شود. محتوای اسیدهای آمینه می تواند بیش از 15 گرم در هر 100 گرم مارچوبه باشد.
سرشار از ویتامین.
بر اساس محاسبات علمی، بیش از 90 درصد مارچوبه را آب تشکیل می دهد و محتوای پروتئین و ویتامین آن بسیار بالاست. به عنوان مثال، ویتامین A می تواند به 29400 واحد بین المللی برسد، که بیش از دو برابر هویج است، معروف"master" از ویتامین A
محتوای ویتامین C به طور کلی بیش از 40 گرم برای 100 گرم است. این محتوا می تواند چندین برابر خزه سیر باشد. در سبزیجات به سطح نسبتاً بالایی تعلق دارد.
عناصر مختلف و عناصر کمیاب.
مارچوبه حاوی مقادیر زیادی کلسیم، فسفر، پتاسیم و آهن است. محتویات عناصر کمیاب مانند روی، مس، منگنز، سلنیوم و کروم نیز بسیار زیاد است.
با در نظر گرفتن سلنیوم به عنوان مثال، مارچوبه حاوی سلنیوم نسبتا بالایی است. اگرچه محتویات عناصر کمیاب در گیاهان متفاوت است، البته، این امر توسط عوامل بسیاری مانند منشاء گیاه، شرایط رشد (مانند لقاح، آبیاری و سایر اقدامات مدیریتی پس فردا') محدود میشود. اما در کل، میزان سلنیوم مارچوبه همچنان بیشتر از سبزیجات معمولی است.
همانطور که همه ما می دانیم، محتوای سلنیوم مارچوبه نزدیک به قارچ است و حتی با ماهی و میگوی دریایی قابل مقایسه است.
از منظر ارزش غذایی، ارزش غذایی مارچوبه از سبزیجات، میوهها و قارچهای عمومی بیشتر است و میزان پروتئین و ویتامینهای مختلف آن همگی چند برابر است.